Uitstap 6e jaars naar Breendonk

We zijn vandaag (11 januari) naar het fort van Breendonk geweest. Voor we daar aankwamen had ik er niet zo’n zin in. Ik dacht –weer zo’n saaie uitstap met een gids-, maar ik kon niet thuisblijven, want met een kleine verkoudheid zou ik geen ziektebriefje krijgen van de dokter.

Daar aangekomen was ik vooral verbaasd. Na de kamers gezien te hebben, besefte ik dat dit niet weer een saai verhaaltje is, zoals we in vele uitstappen te horen krijgen, maar dat dit een waargebeurd verhaal is over mensen die in zulke levensomstandigheden hebben moeten leven. Voor degene die het niet weten, het fort van Breendonk was een werkkamp, dat bezet en beheerst werd door de nazi’s in de Tweede Wereldoorlog.

Mensen die in verzet kwamen, werden opgepakt en in die werkkampen gezet, maar ook onschuldige joden verbleven op die plek tot ze weer overgebracht werden naar bijvoorbeeld Auschwitz, waar vele mensen in gaskamers werden gestopt.

Toen ik hoorde van de gids dat de mensen bijna niet te eten kregen, en het enige dat ze kregen een beetje brood was met wat soep dat meer bestond uit water en enkele groentjes, wist ik dat ik heel dankbaar moet zijn met hetgeen dat ik heb. Dit is dan meteen ook hetgeen ik vandaag heb geleerd. Dat er mensen zijn geweest die hebben moeten werken zonder er voor betaald te worden. Mensen die niet wisten of ze gespaard zouden blijven, of die gewoon voor geen reden werden vermoord. Er zijn mensen geweest die werden gefolterd, vernederd en verhongerd, zonder dat ze het hadden verdiend. En wij als verwende leerlingen klagen wanneer we een huistaak moeten maken. Die mensen werkten dag in dag uit, zonder dat ze de kans kregen om te klagen. Dus voor mij was dit een mooie les.

De gids heeft het ons ook op een hele aangrijpende manier verteld, met veel expressie en gevoel. Ik merkte dat ze het verhaal niet gewoon vertelde, maar dat het haar raakte, en dat had ook invloed op ons. Het was wel heel koud, en we begonnen een beetje te klagen dat het heel koud was, tot mevrouw De leus ons vertelde dat het voor die mensen nog kouder is geweest.

Ik ben in ieder geval blij dat ik mijn huisdokter niet heb lastig gevallen en dat ik mee ben gekomen naar Breedonk, het was een leerrijke ervaring. :)

verslag door Nassira Ben M’Hand